piątek, 3 marca 2017

art of rotting

ashstymest-london: Ash for Fucking Young, by Ben Cope - Styled with pieces from Yves Saint Laurent:



  Cole siedział na parapecie z papierosem w dłoni, obserwując stopniowo malejący ruch na ulicy pod nim w towarzystwie świateł panoramy i migających neonów. Wszystkim, co czuł, był zapach spalin, tytoniu i smak ust Avy. Wewnętrznie gnił. Zewnętrznie pewnie też, zatem cieszył się, że nie musi na siebie patrzeć. Natomiast Ava nie mogła oderwać od niego wzroku. Leżała na boku od dłuższej chwili wpatrzona w niego jak w arcydzieło, którym z pewnością nie był. Nie dziś. Nawet ciepło bijące od jej nagiego ciała nie mogło zatrzymać go tej nocy w domu. Stawało to się już pewną rutyną: uprawiali seks, po którym Cole był zobligowany do nakarmienia swojego nadchodzącego raka płuc morderczym dymem, ostatecznie zostawiając Avę samą na resztę nocy, by odebrać przypadkowej osobie, która znajdzie się w złym miejscu o złej porze, to co dla niej najważniejsze. Ten scenariusz wrył się już zakochanym na dobre w pamięć. Jedyne, co ulegało zmianie, to seks - ten nigdy nie wyglądał tak samo. 

  Ostatnie spojrzenie, ostatni smutny pocałunek i ostatnie zapewnienie, że wróci, że nic złego się nie wydarzy, że przecież wie co robi. I wychodzi, zamyka za sobą drzwi, zostawia za nimi paraliżujące myśli. Wpycha paczkę papierosów i zapalniczkę do kieszeni czarnej bluzy. Podeszwy jego przetartych tenisówek przeczesują drogę, którą przemierza w surowej samotności. Do jego uszu dociera jedynie dźwięk samochodów, pędzących parę przecznic dalej. Zatrzymuje się na tyłach baru obleganego przez bogatych ochlejtusów, dziś najwyraźniej pozbawionego zainteresowania. Siada na progu, wyjmuje papierosa, zapala i jedyne, na czym skupia swoje myśli to narzędzie zbrodni, które, jak to leży w scenariuszu, znajduje się bezpiecznie w swoim stałym miejscu, a więc w kieszeni spranych jeansów z wystrzępionymi nogawkami. Odpędza własne koszmary, niż te faktycznie się przebudzą i wkroczą do jego brudnej głowy. Przydałoby się coś wciągnąć. Ale Ava później się zamartwia. I w gruncie rzeczy robi to cały czas. Tak jak teraz, zamiast zasnąć, pewnie wypatruje jego powrotu przez okno. Musi do niej jak najszybciej wrócić. Ruchy, sukinsynie, lepiej nie zapomnij o swojej gotówce. I nawet nie waż się walczyć o swoje życie.


...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz