piątek, 7 kwietnia 2017

Silène Marlow Brak komentarzy:

SILÈNE MARLOW
daredevirly is bad girl behavior


pyper america, pyper america smith, photoshoot:



Silène, nie zbliżaj się do motocyklu brata.
Silène, nie wspinaj się na dach (nie jesteś ptakiem).
Silène, nie wypada.
Silène, nie wolno.
Silène, przestań. 
Doprowadzisz do tragedii.
Zabijesz się.
Silène, martwimy się.
Silène, dość.

pyper america, pyper america smith, photoshoot:

sobota, 4 marca 2017

piątek, 3 marca 2017

art of rotting Brak komentarzy:

ashstymest-london: Ash for Fucking Young, by Ben Cope - Styled with pieces from Yves Saint Laurent:



  Cole siedział na parapecie z papierosem w dłoni, obserwując stopniowo malejący ruch na ulicy pod nim w towarzystwie świateł panoramy i migających neonów. Wszystkim, co czuł, był zapach spalin, tytoniu i smak ust Avy. Wewnętrznie gnił. Zewnętrznie pewnie też, zatem cieszył się, że nie musi na siebie patrzeć. Natomiast Ava nie mogła oderwać od niego wzroku. Leżała na boku od dłuższej chwili wpatrzona w niego jak w arcydzieło, którym z pewnością nie był. Nie dziś. Nawet ciepło bijące od jej nagiego ciała nie mogło zatrzymać go tej nocy w domu. Stawało to się już pewną rutyną: uprawiali seks, po którym Cole był zobligowany do nakarmienia swojego nadchodzącego raka płuc morderczym dymem, ostatecznie zostawiając Avę samą na resztę nocy, by odebrać przypadkowej osobie, która znajdzie się w złym miejscu o złej porze, to co dla niej najważniejsze. Ten scenariusz wrył się już zakochanym na dobre w pamięć. Jedyne, co ulegało zmianie, to seks - ten nigdy nie wyglądał tak samo. 

  Ostatnie spojrzenie, ostatni smutny pocałunek i ostatnie zapewnienie, że wróci, że nic złego się nie wydarzy, że przecież wie co robi. I wychodzi, zamyka za sobą drzwi, zostawia za nimi paraliżujące myśli. Wpycha paczkę papierosów i zapalniczkę do kieszeni czarnej bluzy. Podeszwy jego przetartych tenisówek przeczesują drogę, którą przemierza w surowej samotności. Do jego uszu dociera jedynie dźwięk samochodów, pędzących parę przecznic dalej. Zatrzymuje się na tyłach baru obleganego przez bogatych ochlejtusów, dziś najwyraźniej pozbawionego zainteresowania. Siada na progu, wyjmuje papierosa, zapala i jedyne, na czym skupia swoje myśli to narzędzie zbrodni, które, jak to leży w scenariuszu, znajduje się bezpiecznie w swoim stałym miejscu, a więc w kieszeni spranych jeansów z wystrzępionymi nogawkami. Odpędza własne koszmary, niż te faktycznie się przebudzą i wkroczą do jego brudnej głowy. Przydałoby się coś wciągnąć. Ale Ava później się zamartwia. I w gruncie rzeczy robi to cały czas. Tak jak teraz, zamiast zasnąć, pewnie wypatruje jego powrotu przez okno. Musi do niej jak najszybciej wrócić. Ruchy, sukinsynie, lepiej nie zapomnij o swojej gotówce. I nawet nie waż się walczyć o swoje życie.


...

Alpha Svensson Brak komentarzy:


Cole Sinclair Brak komentarzy:



             COLE charles SINCLAIR         


▪ Nadmorska IMPROWIZACJA ▪
   body horror, mature contents, agonized soul ▪ Chłopiec staje się mężczyzną, gdy bierze odpowiedzialność za siebie i innych, którzy tkwią pod jego dłonią. Cole nigdy nie musiał się o nikogo martwić - był pozostawiony sam sobie, gdy okrutnie bezwzględne fale, kierując się własnymi prawami, na zawsze odebrały ostatni oddech jego rodzicom. O ile śmierć na środku oceanu wydawała się lirycznie piękną wizją utraty życia, spojrzenie na jakikolwiek większy zbiornik wodny rozdzierała w pół umysł młodego Sinclair'a. Dychotomia od zawsze towarzyszyła myślom sieroty. Oczyściła go i pozostawiła w kompletnym nieładzie. Cole nigdy nie czuł, że ma świat w swoich dłoniach, że będąc samiutki jak palec może bez konsekwencji odkrywać to, czego nigdy nie znajdą jego rówieśnicy. Zawsze wiedział, iż jest pariasem własnych uczuć a wszystkie jego młodzieńcze myśli kręciły się nie wokół niego samego, lecz rodzinnej tragedii. W jego snach zawsze ukazywała się szeroko uśmiechnięta matka, na której pełnych ustach niezmiennie gościła krwistoczerwona szminka. Była czerwoną różą kwitnącą na polu opium. Zaraz za matką stał ojciec. Czasami obejmował swoją kobietę, zwykle jednak stał parę kroków dalej. Ze zmarszczkami na czole, pełnym zadumy wyrazem twarzy, aczkolwiek w parze z serdecznym uśmiechem. Róża poślubiła cień rzucany przez męską sylwetkę, który tylko imitował swoją obecność przy niej. Teraz oboje byli sennym złudzeniem. Cole już wiedział, że jest sierotą, nad którym nie czuwa nic poza światłem, równie samotnym jak chłopiec. Nie pozostało nic. Tylko on i jego puste światło.



  II

Kolor gnijącego ciała zawsze uważał za urokliwy. Odnajdował urok w wielu niedocenionych przez resztę szarej masy rzeczach, między innymi w ruinach własnego rozsądku. Czuł się całkiem w porządku z myślą, że potrafił porzucać względnie potrzebne mu przedmioty, nie mówiąc tylko o tych materialnych. Zwykle przedmiotami, które bez spojrzenia za siebie zostawiał w tyle, zwyczajnie wypuszczając w najmniej oczekiwanym momencie z dłoni, były dziewczyny z imprez. Cole odchodził od ludzi bez słowa, nie robił wokół siebie szumu. Wystarczy, że inni robili to za niego. Nigdy nie rozumiał osób, które miały mu coś do zarzucenia. Sinclair narzucał swojemu życiu rozpędu, w którym nie miał czasu na jedzenie, sen czy relacje międzyludzkie. Omijał konsternację. Miał jeden cel i jedną obsesję, do czego niestrudzenie dążył.

  III

Potrzeba wewnętrznej świadomości, że jest się dobrym człowiekiem została przyćmiona ciemnością żądzy pieniądza. Cole był w pełni świadomości, że gdyby życie pozwoliło mu na edukację, byłby ponad to. Nie wkroczyłby na przestępczą ścieżkę, po której kroczyły tylko społeczne wyrzutki jego pokroju. Z nich wszystkich czuł się najgorszy, bo wyrzuty sumienia przestały prześladować go już po trzecim razie. Powtarzał jak mantrę memento: nikt z cichego morderstwa nie wychodzi żywy, nawet widz. Zabójca jest jeden. Zabójca ucieknie bez echa. Jednakże tylko do zwłok - nie od grzechu. Cole tkwi w swoim osobistym przestępstwie, którym jest jego życie. Cztery ściany bez opcji wyjścia. Poobdzierane tapety przykuwają jego tępy wzrok. Jest zbyt martwy w środku by zacząć się przejmować tym, że w rzeczywistości szpecą. Umarłby. Widział dokładnie wizję własnej śmierci. Widzi ją teraz. Ciemna krew odebrała widoczność. Dopóki nie starła jej jedna persona. To była Ona. Z blizną na prawym obojczyku, z emanującymi życiem brązowymi tęczówkami, z ogniem w trzewiach. Stała się jego obsesją. 

  IV

Jego koszmar nie dobiegł końca. Będzie trwać wiecznie. Stał się po prostu nieważny. Tak długo, jak Ona była po jego stronie. Tak długo, jak oddawała mu kawałek po kawałku swoje serce, które wreszcie straciła, bo należało do Cole'a. Ale serce Sinclair'a krwawiło. Za każdym razem, gdy Ona składała pocałunek na pożegnanie na jego ustach. W końcu zamieszkali razem. Połączyły ich nie tylko obrączki, lecz najszczersze oddanie. Definiowali to jako miłość. 
Jego beznamiętne dotąd życie odmieniła obsesyjna, destruktywna miłość ze Wschodniego Wybrzeża. Miłość, która zamieniła go w jeszcze większego głupca.

☆

- toksyczny kochanek tyran
- cierpi na psychozę maniakalno-depresyjną
- po śmierci rodziców zamieszkał u chorej psychicznie ciotki, która chyba nawet nie była świadoma tego, że ma dzieciaka pod swoim dachem
- nałogowy palacz
- ma obsesję na punkcie swojej Szwedki
- typ spod najciemniejszej gwiazdy
- chętnie obije ci mordę bez względu na płeć, pochodzenie, wiek, relację, która was łączy
- przy okazji chętnie poderżnie ci gardło i odbierze wszystko, co posiadasz (taki jego sposób na życie)
- zakończył edukację mając 17 lat
- wykazuje się wielkim sprytem i umiejętnością logicznego myślenia, którą powoli wyżera z niego choroba
- zanim się zakochał, chełpił się opinią niezłomnego ruchacza
- dobrze gotuje
- cudem unika poważniejszych konfliktów z prawem



  
Strona główna
Szablon wykonany przez Tyler